Stai consultando: 'Enciclopedia Dantesca Dizionario critico e ragionato di quanto concerne la vita e le opere di Dante Alighieri - Volume I - A-L', Giovanni Andrea Scartazzini

   

Pagina (1170/1180)       Pagina_Precedente Pagina_Successiva Indice Copertina      Pagina


Pagina (1170/1180)       Pagina_Precedente Pagina_Successiva Indice Copertina




Enciclopedia Dantesca
Dizionario critico e ragionato di quanto concerne la vita e le opere di Dante Alighieri - Volume I - A-L
Giovanni Andrea Scartazzini
Ulrico Hoepli Editore Milano, 1896, pagine 1169

Digitalizzazione OCR e Pubblicazione
a cura di Federico Adamoli

Aderisci al progetto!

   
[Home Page]




[ Testo della pagina elaborato con OCR ]

   1160
   Lucilio-Luigi
   travit. Statim vero matrera exoravit, ut, quam dotem sibi datura esset, Christi pauperibus tribui pateretur. Ut igitur Syracusas re-diit, omnem pecuniam, quam ex facultatibus venditis redegerat, pauperibus distribuit. Quod ubi rescivisset is, cui eara parentes contra Virginis voluntatem desponderant, apud Paschasium Prse-fectum Luciam, quod Christiana esset, accusavit. Quam ille cum nec precibus, nec minis ad cultura idolorum posset perducere, imo tanto magis incensami videret ad celebrandas Christianse fidei lau-des, quanto magis ipse eam a sententia avertere conabatur: Ces-sabunt, inquit, verba, cum ventum erit ad verbera. Cui Virgo: Dei servis verba deesse non possunt, quibus a Christo Domino dictum est: Cum steteris ante Reges et prsesides, nolite cogitare quomodo aut quid loquamini : dabitur enim vobis in illa hora quid loqua-mini: non enim vos estis qui loquimini, sed Spiritus sanctus, qui loquitur in vobis. Quam cum Paschasius interrogasset: Estue in te Spiritus sanctus? respondit: Caste et pie viventes templum sunt Spiritus sancti. At ille: Iubebo te ad lupanar duci, ut te Spiritus sancto deserat. Cui Virgo: Si invitam jusseris violari, castitas mihi duplicabitur ad coronam. Quare Paschasius, ira inflammatus, Luciam eo trahi jussit, ubi ejus virginitas violaretur: sed divinitus factum est, ut firma virgo ita consisteret, ut nulla vi de loco di-moveri posset. Quamobrem Prtefectus circum ipsam, pice, resina, ac ferventi oleo perfusam, ignem accendi imperavit: sed cum ne fiamma quidem eam lsederet, multis tormentis excruciatse guttur gladio tran-sfigitur. Quo vulnere accepto, Lucia prsedicens Ecclesia tranquil-litatem, qua futura erat Diocletiano et Maximiano mortuis, Idibus Decembris spiritum Deo reddidit. Cujus corpus Syracusis sepultum, deinde Constantinopolim, postremo Venetias translatum est. »-Nella Div. Com. Lucia è il simbolo della Grazia illuminante; Inf. ir, 97,100. Purg. ix, 55. Par. xxxn, 137. Secondo alcuni la Lucia di Dante non sarebbe la martire di Siracusa (venerata come aiutatrice di chi soffre mal di occhi; cfr. Conv. ili, 9, 110 e seg.), ma Lucia Ubal-dini, sorella del cardinale Ottaviano (Inf. x, 120; cfr. Cakdinale, 2), la quale verso il 1225 viveva nel chiostro di Santa Chiara, detto di Monticelli, presso Porta Santa Pier Gattolini a Firenze, e che fu poi canonizzata. - Bambgl. :« Beata Lucia, in qua ipse Dantes tempore vite sue habuit maximam devotionem. - An. Sei.: « Questa Lucia pone per figura la perfetta luce, cioè la virtù che si chiama prudenzia. »- Iac. Dant.: « Chiamando chotalle gratia lucia sicome grati a di dio la quale per suo volere si muove al socorso di ciascuno che da V ignioranze si diparte. »- Dan.: « Lucia figura per allegoria uno intelletto profondo di divinità.» - Ott. .-«Lucia, cioè Grazia inluminante e cooperante. » - Petr. Dant. : « Lucia prò gratia