Stai consultando: 'Enciclopedia Dantesca Dizionario critico e ragionato di quanto concerne la vita e le opere di Dante Alighieri - Volume I - A-L', Giovanni Andrea Scartazzini

   

Pagina (900/1180)       Pagina_Precedente Pagina_Successiva Indice Copertina      Pagina


Pagina (900/1180)       Pagina_Precedente Pagina_Successiva Indice Copertina




Enciclopedia Dantesca
Dizionario critico e ragionato di quanto concerne la vita e le opere di Dante Alighieri - Volume I - A-L
Giovanni Andrea Scartazzini
Ulrico Hoepli Editore Milano, 1896, pagine 1169

Digitalizzazione OCR e Pubblicazione
a cura di Federico Adamoli

Aderisci al progetto!

   
[Home Page]




[ Testo della pagina elaborato con OCR ]

   890
   Ghino di Tacco
   avea nome Guelfo e l'altro Ghibellino, e durò tanto la guerra, che tutti gli Alamanni se ne partirò, e l'uno tenne l'una parte, e l'altro l'altra; e eziandio infino in corte di Roma ne venne la questione, e tutta la corte ne prese parte, e l'una parte si chiamava quella di Guelfo, e l'altra quella di Ghibellino; e così rimasero in Italia i detti nomi. »
   Ghino «li Tacco, figlio di Tacco Monacesclii de' Pecorai da Turita, de' Grandi di Siena (cfr. Aquarone, D. in Siena, p. 93 e seg.), « per la sua fierezza e per le sue ruberie uomo assai famoso; » Bocc., Decam., G. x, nov. 2. E ricordato Purg. vi, 14, come uccisore di Benincasa da Laterina; cfr. Abetino, 3. - Lan.: « Aveva una cotale usanza lo detto Ghino che mai nè sofferì, nè volle, che persona, ch'elli avesse, morisse in prigione.» Lo stesso ripete VOtt. - Petr. Dani.: « De terra Asinelong®, Districtus Senensis. »- Falso Bocc.: « Ghino fu uno prode huomo grande rubatore e fecie tanto persua prodezza chegli prese unchastello imaremma e ivi con sue brighate ivi si riduciea e ognuomo intorno perlo contado disiena edarezzo edi-firenze pigliavano e facievano rimedire. E venne atanto che mer-chatanti non ardivano andare fuori. » - Benv.: « Iste Ghinus non fnit ita infamis, ut aliqui scribunt, quod fuerit magnus sicarius et spoliator stratarum. Iste namque Ghinus Tacchi fuit vir mirabilis, magnus, membratus, niger pilo, et carne fortissimus, ut Scseva le-vissimus, ut Papirius Cursor prudens et largus; fuit de nobilibus de la Fratta, comitatus Senarum; qui expulsus viribus comitum de Sancta Flora occupavit nobilissimum castrum Radicofani contra pa-pam. Et cura suis famulis manipulariis faciebat multas et magnas prsedas, ita quod nullus poterat ire tutus Romam vel alio per partes illas. Sed fere nullus incurrebat manus eius, qui non recederet con-tentus, et amaret et laudaret eum. Et audi morem laudabilem in tali arte latrocinandi : si mercator erat captus, Ghinus explorabat placibiliter quantum ille poterat sibi dare; et si ille dicebat quin-gentos aureos, auferebat sibi trecentos, et reddebat ducentos, dicens : Volo quod possis negotiari et lucrari. Si erat unus sacerdos dives et pinguis, auferebat sibi mulam pulcram, et dabat ei unum tristem roncinum. Et si erat unus scholaris pauper vadens ad studium, do-nabat sibi aliquam pecuniam, et exhortabatur ipsum ad bene agen-dum et proficiendum in scientia.... Papa Bonifacius magnanimus, audita natura mirabilis istius hominis,... misit prò eo et petivit, quare tarn nobilis animus sic se inhonestabat arte prajdandi. Cui Ghinus respondit, quod exercebat vitium rapinse, ut posset uti vir-tute liberalitatis. Tunc Bonifacius videns, quod istud erat vitium fortunse, non animi, fecit eum militem Sancti Johannis, et dedit ei