050
   Donna più su
   tata, cuncta sua bona in eleemosynas et pauperum subsidia distri-buit et convertit. De sseculi strepitu fugiens, in campestrem decli-navit ecclesiam, ibique ab eodem beato Francisco recepta tonsura, consanguineis ipsam reducere conantibus fortiter restitit. Et denique ad ecclesiam sancti Damiani fuit per eumdem adducta, ubi ei Do-minus plures socias aggregavit, et sic ipsa sacrarum Sororum col-legium instituit, quarum regimen, nimia sancti Francisci devicta importunitate, recepit. Suum monasterium solliciter ac prudenter in timore Domini ac piena Ordinis observantia annis quadraginta duobus mirabiliter gubernavit; ejus enim vita erat aliis eruditio et doctrina, unde ceterse vivendi regulam didicerunt. Ut carne depressa spiritu convalesceret, nudam humum et interdum sarmenta prò lecto habebat, et prò pulvinari sub capite durum lignum. Una tunica cum mantello de vili et hispido panno utebatur, aspero cilicio nonnumquam adhibito juxta carnem. Tanta se frsenabat absti-nentia ut longo tempore tribus in hebdomada diebus nihil penitus prò sui corporis alimento gustaverit, reliquis autem diebus tali se ciborum parvitate restringens, ut alise, quomodo subsistere poterat, mirarentur. Binas quotannis (antequam segrotaret) quadragesimas solo pane et aqna refecta jejunabat. Yigiliis insuper et orationibus assidue dedita, in his prsecipue dies noctesque expendebat. Diutinis perplexa languoribus, cum ad exercitium corporale non posset surgere per se ipsam, Sororum suffragio levabatur, et, fulcimentis ad tergum appositis, laborabat propriis manibus, ne in sui etiam esset infirmitatibus otiosa. Amatrix prsecipua paupertatis, ab ea prò nulla umquam necessitate discessit, et possessiones prò Sororum susten-tatione a Gregorio Nono oblatas constantissime recusavit. Multis et variis miraculis virtus suse sanctitatis effulsit. Cuidam de Sororibus sui monasterii loquelam restituit expeditam; alteri aurem surdam aperuit: laborantem febre, tumentem hydropisi, plagatam fistula, aliasque aliis oppressa? languoribus liberavi! Fratem de Ordine Minorum ab insani® passione sanavit. Cum oleum in monasterio totaliter defecisset, Clara accepit urceum atque lavit, et inventus est oleo, beneficio divinse largitate, impletus. Unius panis medie-tatem adeo multiplicavit, ut Sororibus quinquaginta suffecerit. Sa-racenis Assisium obsidentibus, et Clarse monasterium invadere conantibus, segra se ad portam afferri voluit, unaque vas in quo sanctissimum Eucharistise Sacramentum erat inelusum, ibique ora-vit: Ne tradas, Domine, bestiis animas confitentes tibi, et custodi famulas, quas prsetioso sanguine redemisti. In cujus oratione ea vox audita est: Ego vos semper custodiam. Saraceni autem partim se fugse mandarunt, partim qui murum ascenderant, capti oculis, prse-cipites ceciderunt. Ipsa denique virgo, cum in extremis ageret, a