635
   Domare, dal lat. domare, Ridurre mansueto e trattabile. 1. Figuratamente e poeticam., per Fiaccare, Vincere; e riferito a cosa, Disperdere, o simile; Purg. xi, 53. - 2. Neut. pass. Sottomettere la propria passione, Raffrenarsi; e in senso particolare, per Mortificarsi, Conquidersi, in espiazione delle proprie colpe; Purg. xiii, 103.
   Domenico, San, il fondatore dell'Ordine dei Domenicani, nato nel 1170 a Callaroga, nell'antica Castiglia, morto a Bologna il 6 agosto 1221, canonizzato nel 1233. Sulla sua vita cfr. Jordanus, Ada SS. August. i, 545 e seg. Lacordaire, Vie de Saint Dominique, Parigi, 1840. Caro, Saint Dominique et les Dominicains, Par., 1853. Dauzas, Étude sur les temps primitifs de l'Ordre de saint Dominique, 3 voi., Par., 1874 e seg. Kraus, Eirchengeschichte, 3a ediz., 408 e seg. 11 Brev. Boni, ad 4 Aug.: « Dominicus, Callarogae in Hispania ex nobili Gusmanorum (?) familia natus, Palentis libe-ralibus disciplinis et Theologiae operam dedit: quod in studio cum plurimum profecisset, prius Oxomensis Ecclesia Canonicus Regularis, deinde Ordinis Fratrum Prsedicatorum auctor fuit. Huius mater gravida sibi visa est in quiete continere in alvo catulum ore pra3-ferentem facem, qua, editus in lucem, orbem terrarum incenderei. Quo somnio significabatur, fore ut splendore sanctitatis ac doctrime Gentes ad Christianam pietatem inflammarentur. Veritatem exitus comprobavit: id enim et prsestitit per se, et persili Ordinis socios deinceps est consecutus. Hujus autem ingenium ac virtus maxime enituit in evertendis hsereticis, qui perniciosis erroribus Tolosates pervertere conabantur. Quo in negotio septem consumpsit annos. Postea Romam venit ad Lateranense Concilium cum Episcopo To-losano, ut Ordo, quem iustituerat, ab Innocentio l'ertio confirma-retur. Quae res duna in deliberatione versatur, Dominicus hortatu Pontificis ad suos revertitur, ut sibi regulam deligeret. Romam re-diens, ab Honorio Tertio, qui proximus Innocentio successerat, con-firmationem Ordinis Prajdicatorum impetrat. Romae autem duo iu-stituit monasteria, alterum virorum, mulierum alterum. Tres etiam mortuos ad vitam revocavit, multaque alia edidit miracula, quibus Ordo Pradicatorum mirifice propagari ccepit. Verum cum ejus opera ubique terrarum monasteria jam sedificarentur, innumerabilesque bomines religiosam ac piam vitam iustituerent, Bononise, anno Chri-sti MCCXXI, in febrem incidit: ex qua cum se moriturum in-telligeret, convocatis Fratribus et alumnis suse disciplina;, eos ad innocentiam et integritatem cobortatus est. Postremo charitatem, humilitatem, paupertatem, tamquam certum patrimonium eis testamento reliquit; Fratribusque orantibus, in ìllis verbis: Subvenite, Sancii Dei; occurrite, Angeli, obdormivit in Domino, octavo Idus