Dolciuo, Fra
   631
   resiarchee, e Additamentum ad Hist. Fratris Dulcini, in Murat., Script. IX, 435 e seg., 450 e seg. Schlosser, Abàlard und Dulcin, Gotha, 1807. BAGGIOLINI, Dolcino e i Patareni, Novara, 1838. Vili. vili, 84. Dante lo menziona per bocca di Maometto, Inf. xxvin, 55. Di Fra Dolcino il Barnbgl. non dà veruna notizia. - An. Sei.: « Frate Dolcino fu frate minore in Lombardia. Con arte magica facea molte maraviglie, di fare vedere nove cose di fuochi, di vivande, di giardini e simile. Predicava nuova legge, e dicia: ogni cosa dee esser comune, e femmine, e uomini, e vivande, e ognuno dovia fare la sua arte, e fornire i più bisognosi. E finalmente la Chiesa provide contro a lui, però che molta gente gli andava dietro. » - Diffusamente Benv. : « Fuit de comitatu Novaria, de vico qui dicitur Pratum, quod su-best castro Eomagnano juxta flumen Siccida. Infantulus venit Ver-cellas; ibi nutritus in ecclesia sancta Agnetis juxta portam Sarvi fluvii, in quem intrat Siccida, sub presbitero, qui vocatus est Au-gustus, qui eum misit ad scholas sub magistro Syon professore grammatica. Erat enim acutissimi ingenii, ita quod in brevi factus est optimus scholaris. Sed non diu occultavit pravitatem, qua latebat sub egregia indole; cum esset parva statura, facie lata, et gratus omnibus. Nam surripuit furto sacerdoti prafato certam summam pecunia, qui nimis tidebat eo. Ideo, ut sape accidit, sacerdos im-putabat hoc cuidam familiari suo, cui nomen erat Patras. Qui moleste ferens iniustam infamiam, clandestine Dulcinum captum com-pulit terrore privata tortura ad confessionem furti, et iratus juste volebat ducere Dulcinum ad publicum supplicium ; sed sacerdos Au-gustus prohibuit ne fìeret irregularis. Dulcinus autem territus re-cessit, inscio sacerdote, et contulit se ad extrema Italise ad civitatem Tridenti. Ibi in montibus illis inter gentes rudes et credulas capit fondare novam sectam in habitu fraticelli sine ordine, pradicans se verum apostolum Dei et quod omnia debebant esse communia in caritate; et quod licebat uti omnibus mulieribus indifferenter, ita quod nullus concubitus erat damnatus, nisi in matre et filia, et multa similia. Episcopus tridentinus sentiens errorem pullulare in diocesi sua, expulit eum de montibus, in quibus adhuc inveniuntur aliqua reliquia fratris Dulcini. Dulcinus autem transivit per montes multarum civitatum Lombardia, crescente in dies inultitudine magna, quia semper ibat per loca tuta, ubi non posset faciliter capi. Unde fecit aliquam moram in montibus Brixia, Bergami, Comi ac Mediolani. Et tandem ex omnibus depulsus, reversus est ad partes natalis soli, et sedem suam posuit in monte alto inter Novariam et Vercellas ; ubi habuit ultra tria millia hominum robusta juventutis, inter quos erant aliqui nobiles et dìvites. Nec mirum, tum quia sec-tabantur voluptates, quarum erat ibi officina piena, tum quia frater