Stai consultando: 'Enciclopedia Dantesca Dizionario critico e ragionato di quanto concerne la vita e le opere di Dante Alighieri - Volume I - A-L', Giovanni Andrea Scartazzini

   

Pagina (511/1180)       Pagina_Precedente Pagina_Successiva Indice Copertina      Pagina


Pagina (511/1180)       Pagina_Precedente Pagina_Successiva Indice Copertina




Enciclopedia Dantesca
Dizionario critico e ragionato di quanto concerne la vita e le opere di Dante Alighieri - Volume I - A-L
Giovanni Andrea Scartazzini
Ulrico Hoepli Editore Milano, 1896, pagine 1169

Digitalizzazione OCR e Pubblicazione
a cura di Federico Adamoli

Aderisci al progetto!

   
[Home Page]




[ Testo della pagina elaborato con OCR ]

   Cristallino-Cristallo 501
   ipsa contra Clirysostomum Eudoxia, ejicitur in exsilium: sed palilo post, propter ejus desiderium seditione populi faeta, admirabili ci-vitatis plausu ab exsilio revocatur. Veruni cum perditos mores increpare non desisteret, et ad argenteam Eudoxiae statuam in foro sanctse Sophise ludos fieri probiberet, conspiratione inimicorum Epi-scoporum iterum exsulare cogitur, viduis et egentibus omnibus com-munis parentis ejectionem lugentibus. In exsilio Chrysostomus incredibile est, et quanta mala perpessus sit, et quam multos ad Iesu Christi fidem converterit. Verum dum Concilio Romse habito, decreto Innocentii Primi Pontificis restituitur, a militibus, qui eum custo-diebant, miris in itinere malis et calamitatibus afficitur. Cumque per Armeniam duceretur, sanctus Basiliscus Martyr, in cujus tempio antea oraverat, noctu sic eum affatus est: Joannes frater, crastinus dies nos loco conjungct. Quare posttridie, sumpto Eucharistise Sacramento, seque crucis signo muniens, animam Deo reddidit decimo octavo Kalendas Octobris. Quo mortuo, horribilis grando Costantinopoli cecidit, et quatriduo Augusta cessit e vita. Ejus corpus, insigni pompa et hominum moltitudine celebratum, Theodosius Ar-cadii filius Constantinopolim portandum et honorifice sepeliendum curavit, sexto Kalendas Februarii ; cujus etiam Reliquias veneratus, parentum suorum veniam petiit; quod deinde Romam translatum, in Basilica Vaticana conditura est. Multitudinem, pietatem ac splen-dorem concionum, ceterorumque ejus scriptorum, interpretandi etiam rationem, et inhserentein sententi» sacrorum librorum explanatio-nem omnes admirantur, dignumque existimant, cui Paulus Apostolus, quem ille mirifice coluit, scribenti et predicanti multa dictasse vi-deatur. » Dante lo nomina una sola volta, Par. xii, 137.
   Cristallino, dal lat. crystallinus, e questo dal gr. -xpooTaX-Xivog, Di cristallo, Formato di cristallo. E nel linguaggio dell'antica cosmografia si usò come aggiunto del nono cielo, il quale s'immaginò trasparente a guisa di cristallo; Conv. il, 4, 9; il, 15, 92.
   Cristallo, dal lat. crystallus, e questo dal gr. xpóaxaXXos che propriamente significa Ghiaccio, ma che poi fu appropriato a quel minerale che anche presso di noi si disse Cristallo, e che oggi chiamasi Cristallo di monte, o di rocca. - 1. Specie di vetro priva affatto di colore, più pesante e più fusibile del vetro ordinario, formata da un doppio silicato di potassa e di ossido di piombo. Gli antichi però chiamavano Cristallo il vetro chiarissimo, trasparente e affatto privo di colore, formato principalmente di silicato di potassa o di soda; Inf. xxxiii, 98. Par. xxix, 25.-2. Figuratam. e poeticam., per Corpo lucente, Corpo che manda splendore; Par. xxi, 25; xxv, 101.