Stai consultando: 'Enciclopedia Dantesca Dizionario critico e ragionato di quanto concerne la vita e le opere di Dante Alighieri - Volume I - A-L', Giovanni Andrea Scartazzini

   

Pagina (232/1180)       Pagina_Precedente Pagina_Successiva Indice Copertina      Pagina


Pagina (232/1180)       Pagina_Precedente Pagina_Successiva Indice Copertina




Enciclopedia Dantesca
Dizionario critico e ragionato di quanto concerne la vita e le opere di Dante Alighieri - Volume I - A-L
Giovanni Andrea Scartazzini
Ulrico Hoepli Editore Milano, 1896, pagine 1169

Digitalizzazione OCR e Pubblicazione
a cura di Federico Adamoli

Aderisci al progetto!

   
[Home Page]




[ Testo della pagina elaborato con OCR ]

   222 Bernardo (San)
   e distribuì il denaro tra' poveri; Par. xi. 79. « Gli molti beni che ebbe non alli parenti, ma alli poveri diede, ed in santa vita e chiara morte e'di miracoli risplendè;» Ott. -«Primus sotius Sancti Fran-cisci, qui fuit doctor iuris civilis, discalciavit se, idest voluit ire discalciatus, sicut Sanctus Franciscus. Yel sic distribuit omnia bona, dans illa pauperibus; et sic discalciavit se prius, quia fuit primus sotius Sancti Francisci; » Serrav.
   Bernard© (San), abate di Chiaravalle, nato l'anno 1091 a Fontane presso Dijon nella Borgogna da nobile famiglia, si fece monaco cisterciense con 30 compagni nel 1113 e due anni dopo, nel 1115, fu eletto abate del monastero di Chiaravalle. Dedicò la sua vita alla preghiera, alla lettura della Bibbia, ed al comporre lavori teologici, principalmente ascetici. Esercitò grande influenza sugli eventi del suo secolo, e morì il 20 agosto 1153. Le migliori ediz. delle sue opere sono quelle del Mabillon, Par., 1667, 1690, 1718 e 1839. Cfr. Neander, Der heilige Bernhard und sein Zeitalter, Beri., 1813, 3a ediz., 1865. Ratisbonne, Hist. de S. Bern., Par., 1843. Morison, The life and times of S. Bern., Lond., 1863, 2a ediz., 1868. G. Hììffer, Der heil. Bern. von Clairvaux, Mun-ster, 1884. - « Bernardus, Fontanis in Burgundia honesto loco natus, adolescens propter egregiam formam vehementer sollicitatus a mu-lieribus, numquam de sententia colenda castitatis dimoveri potuit. Quas diaboli tentationes ut effugeret, duos et viginti annos natus monasterium Cisterciense, unde hic Ordo incepit, et quod tum sanc-titate florebat, ingredi constituit. Quo Bernardi Consilio cognito, fratres sunimopere conati sunt euro a proposito deterrere: in quo ipse eloquentior ac felicior fuit. Nam sic eos aliosque multos in suam perduxit sententiam, ut cum eo triginta iuvenes eamdem re-ligionem susceperint. Monacus jejunio ita deditus erat, ut, quoties sumendus esset cibus, toties tormentum subire videretur. In vigiliis etiam et orationibus mirifice se exercebat, et, christianam pauper-tatem colens, quasi coelestem vitam agebat in terris ab omni cadu-carum rerum cura et cupiditate alienam. Elucebat in eo humilitas, misericordia, benignitas; contemplationi autem sic addictus erat, ut vix sensibus, nisi ad officia pietatis, uteretur : in quibus tamen prudenti» laude excellebat. Quo in studio occupatus, Genuensem ac Mediolanensem, aliosque Episcopatus oblatos recusavit, professus se tanti oftìcii muuere indignum esse. Abbas factu Claravallensis, multis in locis aìdificavit monasteria, in quibus prseclara Bernardi institutio ac disciplina diu viguit. Romse sanctorum Yincentii et Anastasii mo-nasterio, ab Innocentio Secundo papa restituto, prsefecit Abbatem illum, qui postea Eugenius Tertius Summus Pontifex fuit, ad quem