Benedetto
   di Monte Cassino. Morì nel 543. Cfr. Acta Sanct. mens. Mart. in, 274-357. Mabillon, Acta SS. ord. S. Bened. i, 3 e seg. Anna-ìes Ord. S. Bened. i, 1-117. Mege, Vìe de S. Benoist, Par., 1696. -« Benedictus, Nursiaj nobili genere ortus, Eointe liberalibus disci-plinis eruditus, nt totura se Iesu Christo daret, ad eum locum, qui Sublacus dieitur, in altissimam speluncam penetravit; in qua sic per triennium delituit, ut unus id sciret Romanus monachus, quo ad vitae necessitatem ministro utebatur. Dum igitur ei quodam die ardentes ad libidinem faces a diabolo subjicerentur, se in vepribus tamdiu volutavi!., dum, lacerato corpore, voluptatis sensus dolore opprimeretur. Sed jam erumpente ex illis latebris fama eius sanc-titatis, quidam monachi se illi instituendos tradiderunt; quorum vivendi licentia cum eius obiurgationes ferre non posset, venenum inpotione ei dare constituunt. Yerum poculum ei prsebentibus, Crucis signo vas confregit, ac relieto monasterio in solitudinem se re-cepit. Sed cum multi ad eo quotidie discipuli convenirent, duodecim monasteria aedificavit, eaque sanctissimis legibus communivit. Postea Cassinum migravit, ubi simulacrum Apollinis, qui adhuc ibi coleba-tur, comminuit, aram evertit, et lucos succendit ; ibique sancti Martini sacellum, et sancti Ioannis asdiculam exstruxit; oppidanos au-tem et incolas Christianis prseceptis imbuit. Quare augebatur in dies magis divina gratia Benedictus, ut etiam prophetico spiritu ventura preediceret. Quod ubi accepit Totila Gothorum rex, explo-raturus, an res ista esset, spatharium suum, regio ornatu et comi-tatù prsemittit, qui se Regem simularet. Quem ut ille vidit: Depone, inquit, fili, depone quod geris; nam tuum non est. Totilse vero pra-dixit adventum eius in Urbem, maris transmissionem, et post novem annos mortem. Qui aliquot mensibus, antequam e vita migraret, pramonuit discipulos, quo die esset moriturus ; ac sepulchrum, in quo suus corpus condi vellet, sex diebus, antequam eo inferretur, aperiri iussit, sextoque die deferri voluit ecclesiam, ubi, sumpta Eucharistia, sublatis in ccelum oculis orans, inter manus discipu-lorum efilavit animam; quam duo monachi euntem in coelum vide-rnnt pallio ornatam pretiosissimo, circum eam fulgentibus lampa-dibus, et clarissima et gravissima specie virum stantem supra caput ipsius dicentem audierunt: Haec est via, qua Dilectus Domini Benedictus in ccelum ascendit; » Brev. Som. ad 21 Mart. Dante lo nomina Par. xxxii, 35; cfr. Par. xxii, 28 e seg.
   Benedetto, Badia di San Benedetto in Alpe nell'Appennino, presso il fiume Acquacheta; Inf. xvi, 100. « La Badia di San Benedetto in Alpe è situata sulla schiena della montagna presso il luogo ove il torrente Acquacheta dopo serpeggianti giri fra ripide