.TRATTATI DI MUSICA 199
rum secundù ordinem Sanetae Romanae Ecclesiae, summa cum diligentia revi-sum, atque fldeli studio emendatum: per Religiosum F. Franoiscum de Brugis ordinis minorum regularis observantiae de provincia Sancti Antonij. Cum gratia et privilegio. (E in fine) : Explicit volumen Antiphonarij Comunis, et Sanctorum, una cum aliquibus hymnis notatis summa cura longissimisque vigiliis perfectum Yenetiis impressum, per nobilem uirum Lucani Antonium de Giunta Florentinum. Anno incarnationis Dominicae M°ccccciiii. Decimo Kalendas Septembris. - Quest' o-puscolo è scritto a mano, e tratto da un antico libro in istampa.
Dopo la prefazione dell' autore segue un trattato di Musica in dodici capitoli del seguente tenore:
« Hoc opusculum in quo duodecim st capitula com-pilauit et appossuit ille frater, qui hoc opus ab inflnitis pene erroribus purgauit : ad bene ìnodu-landuin, et ad componendas cantiones, maxime necessarium. Capitulum I. In quo tractatur de tono in communi, ipsum sci : diflìniendo, dividendo; et quid sit tonus quo ad primum modum, et quid sit Semitonus, maior et minor. Capitulum II. In quo manus perfecta notitia tribus vero ordinibus composita cum nonnuliis valde necessarijs ad liane requisitis, continentur. Capitulum III. In quo ponitur nostra manus perfecta cum declarationis eius notandis et regulis. Capituluiri IV. In quo de reliquis spetiebus, sub breuitate tractatur, et in quo quaedam no-strae additiones continentur. Capitulum V. In quo de Veritate ipsius Diapason, et quot st, tractatur. Capitulum VI. In quo de octo spetieruin Diapasson collocatione tractatur. Capitulum VII. Quo ad secundum modum, et quot toni huius se-cundi modi sint, et quo fonnentur, et qualiter
cantori debeant, vm per ^ ; vel per t] durum. Capitulum Vili, ne distinctionibus gramaticalibus, quantum ad Musicam: et de distinctionibus tan-tumodo musicalibus quas vulgo pausas nomi--namus. Capitulum IX. De Tenore. Capitulum X. De Xeuinis Tonorum. Capitulum XI. De proprie-tatibus Tonorum. Capitulum XII. De qualitatibus coinnnibus Tonorum, prout sunt inductiuae di-versorum allectuum, verbis tamen coresponden-tLimi ; et primo De Primo Tono; De Sei-lindo Tono; De Tertio Tono; De Quarto Tono; IV Quinto Tono; De Sexto Tono; De Septimo Tono? De Octauo Tono.
Burzlo Siicolò (di Parma). Nicolai Burtij-parmensis: musices professoris: ac iuris pontificii' studiosissimi: musices opuseu-: lum incipit: cum defensiono Guidonis aretini: aduersus quendam byspanum veritatis preuaricatorem. (Così è la data nel fine): Impesis lindicti librarij bonon. ac suina industria Ugonis de rugerijs: qui probatÌ8simus huius artis exactor impssus Bonoip. Ano dui. M.cccc.ìxxxvij. dio vltima aprilis - in 1.'
Il volume non ha numerazione di pagine. 11 registri però procede da a ad i, ciascun quaderno essendo composto di otto carte, tranne 1' ultimo di
quattro. Sessantotto carte dee contener 1' intera opera, compresavi la prima che è bianca.
Il titolo sopraccitato è impresso nella parte superiore della seconda carta, con una specie di dedicatoria al di sotto indirizzata pauperibus cle-ricis: ac religiosis: Nicolaus burtius. s. P. D.
L' ojjera è impressa in carattere semigotico, e si divide in tre Trattati, de' quali il primo ha 30 capitoli; il secondo 0; e il terzo 21. Il cap. 22, ultimo del libro, tratta d' astrologia.
Burzio ebbe a Maestro in Musica Giovanni Gallino, come da una lettera del Cav. Prof. N. De-Gio-vanni diretta al Gaspari 1' Agosto del 1853.
Una critica mordace a questo Trattato pubblicò per le stampe il bolognese Spataro 1' anno 1491.
Buttstett Johann Heinrich.
UT, MI, SOL, RE, FA, LA, tota Musica et Ilarmonia Aeterna, oder neu Eroeffnetes, altes, wahres, oinziges und ewiges Fundamentum musices, ent-gegengesetzt dem neu-eroeffneten Orchestre, und in zweene Partes eingetheilt. In welchen, und zwar im ersten Theile, des Herrn Autoris des Orchestre irrige Meinungen, in Specie de Tonis seu Modis Mttsicis, widerlegt, im andern Theile aber das rechte Fundamentum Musices gezeiget, Solmisatio Guidonica nicht al-lein det'endiret, sondern auch solcher nutzen bey Einfiihrung eines Comitis gewiesen, dann auch behauptot wird, dass man dereinst im Himmel, mit eben don Sonis, weleho hier in der Wolt go-brauchlich, musiciren werde, von Johann Heinrich Buttstett, etc. - Erffurt, Gc-druckt bey Otto Friedr. Werthern. - Senza anno, in 4°, con pag. 176 e con vari rami.
Il Fi'tis (che chiama l'autore Butlxttntt) creile uscito il libro in istainpa circa il 1110. V'è l'antica solmisazione sostenuta a spada tratta dal nostro Buttstett nel mentre che tutta la Germania Cavea dismessa. Veggasi su di ciò il Voi. 2° del Pòlis a pag. 300. e il I.ichtenthal nel toni. IV, pag. 81, ila' quali due scrittori apprendiamo che Gio. Mattheson confutò l'operadi Buttstett pubblicando contro di essa il libro intitolato V Orchestra no-Deliamente aperta, Amburgo, 1717, in 8°.
fl'alegari 1*. Francesco Antonio M. ('-
Dissertazione di Fra Francesco Antonio Calegari Min, Conv. copiata dall' originale esistente nella Bibliot. de' Minori Conventuali de' Erari in Venezia. MS. in fol.
Questo manoscritto non ha titolo nò soprascrizione, cominciando la prima faccia di esso col primo Capitolo dell'Opera. Che per altro l'autore la denominasse Dissertazione si comprova dalle stesso suo parole a car. 11 dicendo egli in, proposito della discrepanza delle seste di trattarne più oltre con torma pailicolare nel cuti, sesto della presente Dissertazione. 11 trattato non e completo; non sapremmo ben dire se così monco lo lasciasse il Calegari, ovvero per alcun accidente s' interrompesse la copia presente procurata con